Naor Dagboekien
Veurige weke Ankem weke
Weke 5 (31/1 – 6/2 - 2005):
Vri’jdag (4/2):
Vandaege mooi wat huusholen in de Psalms. Veerder et gebrukelike ofwasken, stofzoegen en de bedden opmaeken. Dat laeste mos vandaege wel hiel percies gebeuren want we kriegen et weekaende vrouwvolk over de heerd. ‘k Zal now een peer daegen mit (op zien meenst) drie vrouwluden op-en-uut. En ’t is karnavalstied. Dit dagboekien zal mi’j dan ok een dag-of-wat wost wezen… Aj’m om me zuken dan bin ik even te visken of zoks… Tra, la,tra,la,tra,la,liere… Romme- de- bom…
Donderdag (3/2):
Waorom as de vraoge om een ni’je Wiespraoter hier boven weghaeld is? Omreden we iene vunnen hebben. Willem de Vries uut Wolvege is oonze ni’je Wiespraoter. ‘k Wor trouwes zo onderhaand gek van al die De Vries-en om mi’j henne: Frank, Henk, Jan en now dus ok een Willem. Mar Willem het drekt ok al mitdaon en hi’j kon et wel praotende holen en dan bi’j’ mien man. Dudelike staandpunten in een dudelike tael mit roem wat argementen d’r om henne. Willem mag dan ok blieven. Waorom awwe een ni’je Wiespraoter zochten? Now, Jannes het zien roem die hi’j opdaon het in oons pergramme bruukt om een trappien hogerop te kommen. Dat is him aorig lokt want hi’j zit now in de redaktie van De Ovend, jaowel! Een groot verlös veur oons en een dikke anweenst veur de Schrieversronte. Ik heb him nog wel een vraogende bosschop mitgeven: Maek now es wat leesbers van De Ovend. Begin bevobbeld es mit et beschikber stellen van de middelste twie bladzieden veur een wat vri’jere inbreng van meensken die ok wel es wat perberen willen. Maek es een item dat wat meer op de jeugd toesneden is… en zo he’k nog wel wat idenen. De Ovend, daor zoj’ toch eins naor uutzien moeten in plaets van … Over een halfjaor of zo, za’k Jannes nog wel es even an de jasse trekken.
Woensdag (2/2):
Vandaege eins niks spannends beleefd en et hatstikke drok had mit van alles en nog wat en eins mit niks. De rest van de dag weer mit wat Psalms omme frosseld. Mien vertaelmesienegien bruukte ‘tweernen’ vandaege. Daor ha’k nog nooit van heurd mar ’t klopte wel.
Nog gien tied had om ni’je gehakballen te haelen en dat moet wel vanzels.
Deensdag (1/2):
Now is ’t al weer feberwaori, waor blift de tied, zol oons moeke wel zeggen. Now ja, aj’ morgens al op ‘e tied (weer) naor de Veluwe onderweg gaon en nao daj’ je daor bi’j diezelde Napoleon van veurige weke, nog es dikke zat eten hebben en ie gaon dan even deur naor goeie kunde in Utrecht om daor nog es naor een appat kroegien gaon om pilaf te eten, dan is een dag zo weer omme vanzels. Wat was dat een lange zin. En dan zeggen ze, dat Stellingwarvers alles verkleinen!
Doe ‘k vandemorgen votgong mos ik eerst de tank even volgooien vanzels. De man van de bezine kwam d’r vot anlopen en vreug: za’k et even van je overnemen want aanders kriej’ de hanen nog smerig en dan zu’j’m et daor de volgende keer wel over hebben in jim Wiespraoten… Mien dag kon doe al niet meer stokkend. Is d’r temeenste toch iene die (wel es) luustert.
Doe d’r laestdaegs wat sni’j lag zat d’r een dag of wat aachtermekeer een koppel gaanzen bi’j oons veur op ‘e bouw. Daor hebben veurig jaor lelies staon. Doe docht ik nog, jonges, gao now een klein stokkien omme want daor staot lekker gruun grös en d’r ligt ok wel wat peerdedong mit hiele zaoties d’r in die nog goed te eten binnen. Mar nee, ze mossen beslist op die lappe venien zitten. Doe he’k ze een dag of wat mist mar vandemorgen zatten ze d’r weer. En weer op die smerige bouw vanzels. Wel een koppel van zoe’n honderd gaanzen mar allemaole de kop te klein veur een stokkien fesoenlik benul, bin ‘k bange. Ze maekten wel een protte kebaol.
Maendag (31/1):
Weer zoe’n dag waor aj je lekker in vaaste bieten kunnen. Aj’ wat verdienen willen zee oons heit vroeger dan moej’t an ’t begin van de weke haelen. Krek as mit et jaor. Aj’t in december nog haelen zullen dan bi’j’ vaeks (krek) te laete.
Taovend het de kemmissie ‘biebelbelvertaelen’ weer een hiele aovend doende west mit wat punties op de bekende letter te zetten. Is ok weer aorig lokt, al zeggen we et zels.
Morgen doe ik weer een rontien over de Veluwe. Hier en daor een betien zitten te diketen bin ‘k bange. Mar es kieken hoe ’t komt.