Uut Spreuken

Weeromme naor Essays
Weeromme naor Stellingwarfs
Home


Uut Spreuken 6 en 7

Spreuken 6:20-35

Laot je niet in mit de vrouw van een aander

20 Mien zeune, hool vaaste an wat je vader je zegt,
     vergeet de lessen van je moeke niet.
21 Bien heur lessen veur altied op je hatte,
     wien et om je hals.
22 Mag et je leiden op de wegen die aj’ gaon,
     mag et over je waeken aj’ slaopen,
     mag et je raoden aj’ wakker wodden.
23 Want de lessen van je vader en je moeke bin een laampe,
     een locht dat je waorschouwt en je de weg wist naor et leven.
24 Heur lessen bescharmen je tegen lichtzinnige vrouwluden,
     tegen de gladde woorden van een ofdwaelde vrouw.
25 Zet gienertied je zinnen op heur mooiwezen,
     laot heur ogen je niet strikken.
26 Een waegenloopse kost je niet meer as ien brood,
     mar de vrouw van een aander jacht op je kostbere leven.
27 As een man vuur in een plooie van zien maantel stikt,
     vat zien maantel dan gien vlamme?
28 As hi’j over glundige kolen lopt,
     braant hi’j dan zien voeten niet?
29 Zo vergaot et een man die de vrouw van een aander in de aarms vaalt,
     wie him mit heur inlat blift niet zonder straf.
30 Een dief die steelt omreden hi’j honger het,
     steelt uut noodzaeke. Et volk veracht him niet,
31 al moet hi’j wat hi’j steulen het
     ok zeuvenvooldig weeromme betaelen as hi’j trappeerd wodt,
     al kost et him ok alles wat hi’j het.
32 Mar aj’ an overspel doen, dan hej’ gien verstaand,
     wie zoks dot verdistreweert himzels.
33 Hi’j zal deur beledigings troffen wodden
     en zien schaande zal niet uutveegd wodden.
34 Want van ofgeunst wodt een man poer lelk,
     as hi’j wraoke nemen kan, dot hi’j dat zonder medelieden.
35 Hi’j aksepteert gien ofkoopsomme,
     blift onverbiddelik, ok aj’ de ofkoop nog verhogen.


Spreuken 7:6-27

  6 Ik ston es bi’j et raem van mien huus,
     en keek uut et raem naor buten.
  7 Ik zag daor onervaren jongen;
     iene van heur, ontdekte ik, was zonder verstaand.
  8 Hi’j leup deur de straote,
     kwam bi’j de hoeke waor zoe’n vrouw woont,
     hi’j was vlak bi’j heur huus.
  9 Et was in twielochten, de aovend vul,
     de naacht zol krek beginnen, et duuster kwam opzetten.
10 En kiek, daor komt die vrouw op him of,
     in de kleren as een waegenloopse, een sloegslim kerakter.
11 Ongedurig en losbaandig,
     as iene die in huus gien rust vint,
12 lopt ze now es in de straoten, dan weer op de pleinen,
     op iedere hoeke van de straote staot ze op ‘e loer.
13 Zi’j gript de jonge vaaste en geft him een tuut,
     zonder schaemte kikt ze him an.
14 Ze zegt: "Ik mos een vredesoffer brengen,
     vandaege bin ’k mien beloftes naokommen.
15 Daoromme bin ‘k de deure uutgaon,
     ik gong op zuuk naor jow, now he’k je vunnen.
16 Ik hebbe mien bedde al opmaekt mit kostber linnen,
     mit bont kleurde dekens uut Iegypte.
17 Ik hebbe et besprinkeld mit mirre,
     mit aloë en keneel.
18 Kom, lao’we dronken wodden van de liefde,
     lao’we genieten van et minnespel tot in de morgen.
19 Mien man is niet thuus,
     hi’j is veer vot, hi’j is op reize
20 en het meer as genoeg geld bi’j him.
     Hi’j komt eerst weeromme as ‘t volle maone is."
21 Zo wus zi’j him te paaien mit heur vlaaikeri’je,
     ze haelde him over mit verschillende lokkende woorden,
22 en zonder nao te daenken leup hi’j aachter heur an.
     Zoas een osse die naor de slaachtbaanke gaot
     bleef die dwaeze an heur vaastezitten –
23 tot een pielke zien lever deurboorde,
     zoas een voegel in et flappersnet vligt
     en niet vernemt dat et ‘m zien leven kost.
24 Now dan, mien zeunen, wees niet dofhudig,
     geef andacht an mien woorden.
25 Volge de wegen van zoe’n vrouw niet,
     dwael niet op heur paeden.
26 Een protte slaachtoffers het zi’j al maekt,
     niet te tellen, een hieleboel bin deur heur veld.
27 Heur huus is de toegang tot et doderiek,
     van daor koj’ terechte in de kaemers van de dood.

© Piet Bult
Stokken uut Spreuken 6 en 7 vertaeld deur et vertaelmesienegien.